همچنين اگر همه آنها در انتقال بودند ، ديگر جايگاهى نداشتند تا شناخته شوند ، چون زمانى مىشود به انتقال پى برد كه حركت انتقالى در ميان باشد ، همانطور كه مسافرى كه در حركت است ، با منازل و ايستگاههاى در راه ، راهش را مىشناسد . پس اگر يك شكل بود ، اين نظم نبود و منافع اين حركت‌ها از بين مىرفت . با اين حال ، آيا كسى مىتواند بگويد كه تمام اينها از روى اهمال ، تصادف و اتفاق است ؟ پس اين ناهمگونى در حركات و منافعى كه در آنها پنهان است ، بزرگترين دليل براى تدبير و حكمت به كار رفته در آنها است . » فوايد بعضى از ستارگان اى مفضل ! در مورد ستاره‌هايى كه مدتى از سال را ظاهر و مدت ديگرى را پنهان هستند ، مانند : ثريا ، جوزا ، دو ستاره شعرى و سهيل تأمل و تفكر كن . اگر تمام آنها در يك زمان آشكار بودند ، مردم از هيچ كدام از آنها در راهنمايى استفاده نمىكردند و اكنون استفاده‌اى كه از طلوع ثريا و جوزا و يا هنگام غروب آنها مىبرند ، وجود نداشت . هريك از اين ستارگان طلوع و غروبى دارند كه همگون نيست تا مردم تا حد ممكن از هريك از آنها فايده‌اى ببرند . همچنين تدبير در اينكه ثريا و غيره طلوع يا غروب كنند ، براساس مصلحت است و اينكه هفت ستاره هميشه روشن هستند ، مصلحت ديگرى دارد ؛ چون تمام اينها ، نشانه‌هايى هستند كه مردم در راههايى كه نمىشناسند و بلد نيستند . اعم از دريايى و خشكى از آنها راهنمايى مىگيرند . هيچ‌وقت تاريك نمىشوند تا مردم در شب ، به هرجا كه مىخواهند ، بروند . پس مىبينى كه هر دو امر ، براى نوعى مصلحت است . همچنين به وسيله آنها ، احتياجات ديگرى برآورده مىشود ، همچون اوقات خاص از جمله ، زراعت ، درختكارى ، سفر در دشت و دريا و همچنين باد ، گرما و سرما شناخته مىشود . مردم ، در تاريكى شب و براى عبور از